Στην ανατολική πλευρά του νησιού, στον κόλπο της Πλάκας, βρίσκεται η παραλία του Παλαιόκαστρου. Στη βόρεια πλευρά της παραλίας, συναντάμε το λιμανάκι της Πλάκας, ενώ σε όλο το μήκος της παραλίας, μπορείτε να απολαύσετε το μπάνιο σας. Σε κάποια σημεία, υπάρχουν ομπρέλες για τον ήλιο. Θα φτάσετε εδώ, μέσω του χωματόδρομου, από τον οικισμό της Πλάκας.

Η νεανική! Από τις πιο δημοφιλείς και ζωντανές παραλίες του νησιού. Η παραλία του Κέρους, προκαλεί το ενδιαφέρον όσων ασχολούνται με τα θαλάσσια σπορ και ειδικότερα με το surf, καθώς εδώ έχει πάντα ευνοϊκό καιρό για αντίστοιχες δραστηριότητες και λειτουργεί σχολή εκμάθησης windsurf, kitesurf και άλλων θαλάσσιων σπορ. Επίσης, νοικιάζονται κανό για υπέροχες θαλάσσιες περιηγήσεις. Ένα γήπεδο beach volley συμπληρώνει το αθλητικό περιβάλλον της παραλίας. Φυσικά υπάρχει beach bar με διαθέσιμες ομπρέλες και ξαπλώστρες, αλλά και ομπρέλες του Δήμου Λήμνου.

Η ψιλή λευκή άμμος, τα πεντακάθαρα, γαλαζοπράσινα και ήρεμα νερά της, την καθιστούν μία από τις δημοφιλέστερες παραλίες του νησιού. Διαθέτει ρηχά νερά κατάλληλα και για οικογένειες με μικρά παιδιά. Το μήκος της, φτάνει τα 350 μέτρα. Αρκετά δέντρα για σκιά, ομπρέλες, ξαπλώστρες, εξοπλισμένο beach bar, θαλάσσια σπορ και ταβερνούλες για φαγητό και γήπεδο beach volley, βρίσκονται ανάμεσα στις παροχές. Ένας καλός χωματόδρομος 4 χιλιομέτρων από το χωριό Παναγιά, θα σας οδηγήσει στην παραλία.

Χτισμένα στο μυχό του κόλπου του Μούδρου, τα Λύχνα υποστηρίζεται ότι πήραν το όνομά τους από τα λυχνάρια των σπιτιών, τα οποία έβλεπαν οι ναυτικοί που εισέρχονταν νύχτα στο κόλπο του Μούδρου. Δεν αποκλείεται παλιότερα να υπήρχε κάποιο είδος φάρου, από όπου προήλθε το τοπωνύμιο.

Παραδοσιακός οικισμός, φινέτσα, ομορφιά, προσεκτικά ανακαινισμένα σπίτια και η μοναδική Πινακοθήκη του νησιού. Είμαστε στον Κοντιά.

Στα βόρεια του νησιού, στο ακρωτήρι Φαλακρό ή Φαρακλό, όπως το λένε οι ντόπιοι, ένα πανέμορφο γεωλογικό φαινόμενο αποκαλύπτει τη γεωλογική ιστορία του νησιού και δημιουργεί ξεχωριστές εικόνες. Εκατομμύρια χρόνια πριν, καυτή ηφαιστειακή λάβα ξεχύθηκε από τα έγκατα της γης και μόλις ήρθε σε επαφή με το θαλασσινό νερό, πάγωσε. Αποτέλεσμα να δημιουργηθούν εντυπωσιακά φυσικά γλυπτά που οι ντόπιοι τα ονομάζουν με το, επίσης εντυπωσιακό, όνομα… “φραγκοκέφαλα”.

Κοντά στην Εβγάτη, μέσα σε μια δυσπρόσιτη σπηλιά στην κορυφή του βουνού βρίσκεται το ξωκλήσι της Παναγίας της Κακαβιώτισσας. Κατάλοιπο ενός από τα πολλά μετόχια του νησιού, είναι γνωστό από το 1305, όταν περιήλθε στην ιδιοκτησία της Μονής Μεγίστης Λαύρας. Τότε είχαν εγκατασταθεί στο εξωκκλήσι μοναχοί από τον Άγ. Ευστράτιο, που ανήκαν στη μονή, για να προστατευθούν από επιδρομές των Τούρκων.

Η Ηφαιστία, χτισμένη σε μια θέση βόρεια του κόλπου του Πουρνιά, αποτελούσε κατά τους ιστορικούς χρόνους τη δεύτερη σημαντικότερη πόλη της Λήμνου μετά τη Μύρινα. Οι ανασκαφές που έγιναν από την Ιταλική Αρχαιολογική Σχολή και την αρμόδια Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων, έφεραν στο φως αρχαιότητες, που τεκμηριώνουν τη συνεχή κατοίκηση στην περιοχή από την Ύστερη Εποχή του Χαλκού μέχρι και τους Βυζαντινούς χρόνους.

Ο παλαιός ναός του Αγίου Γεωργίου στο Ρεπανίδι του Μούδρου είναι κοιμητηριακός ναός, κηρυγμένος ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο. Αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα τρίκλιτης μεταβυζαντινής βασιλικής με νεοκλασικές επιρροές. Οι πηγές αναφέρουν ως έτος ίδρυσής του το 1860. Ο συγκεκριμένος τύπος ναού αποτελεί τον πλέον χαρακτηριστικό για την εκκλησιαστική αρχιτεκτονική των μεταβυζαντινών χρόνων στη Λήμνο. Ιδιαίτερα αξιόλογο είναι το ξυλόγλυπτο τέμπλο του ναού, που αντικατοπτρίζει την υψηλή αισθητική των τεχνιτών που το κατασκεύασαν.

Βορειοδυτικά του νησιού σε απόσταση 3 χιλιομέτρων από το χωριό Κατάλακκος, συναντάται μια νότα Σαχάρας στην καρδιά του Βόρειου Αιγαίου. Οι «Παχιές Άμμδες», όπως τις αποκαλούν οι ντόπιοι, αποτελούν ένα εντυπωσιακό φαινόμενο αμμόλοφων, που καλύπτουν μία έκταση 70 στρεμμάτων.